13/15
Aileler ve yaşadıkları özel yer, sevgi, kayıp, kahkaha ve hayat paylaşımı hakkında nesiller boyu süren bir hikaye. Richard McGuire’ın ‘Here’ adlı çizgi romanından uyarlanmıştır. İlk olarak 1989’da “Raw” adlı çizgi romanda şerit olarak yayınlanmış ve 2014’te 300 sayfalık bir grafik romana genişletilmiştir. Richard’ın babası, filmin başlarında bir noktada, Pennsylvania Turnpike boyunca olduğunu iddia ettiği birkaç kasabanın adını verir, ancak aslında hepsi o zamanlar henüz inşa edilmemiş olan PA’daki Interstate 80 boyunca olan kasabalardır. [fragmandan] Richard: Biliyor musun, eğer istersen, gecenin geri kalanını burada geçirebilirsin. Margaret: Hayatımın geri kalanını burada geçirebilirim. Özellikler They Stooge to Conga (1943). Klarnet Konçertosu, Pt. 1 & 2 Artie Shaw tarafından yazılmıştır Artie Shaw ve Orkestrası tarafından seslendirilmiştir RCA Records izniyle Sony Music Entertainment ile yapılan düzenlemeyle. BEĞENDİKLERİ: İyi oyunculuk Hayatın birçok alanında gerçekçi Dekor/dekorun dinamik kullanımı Yaratıcı geçişler Yaşlandırmayı önleme teknolojisi Bazı büyüleyici bağlantılar Zaman zaman sanatsal açıyı beğendim İlgili/İlişkilendirilebilir Duygusal Özet: Bu film için yapılan abartılar sizi yanıltmamış, işte bir süredir gördüğümüz en orijinal konseptlerden biri olan bir film. Film tek bir kamera/mekan sabitlemesinden yararlanıyor ve zamanın yaşam ve içinde hareket eden insanlar üzerindeki etkisi hakkında bir hikaye anlatıyor. Zemeckis bu görevi birkaç düzeyde başardı ve bu kadar durağan olmasına rağmen alanı iyi kullanmayı ve dinamik bir his sağlamayı başardı. Dekordaki dinamik değişiklikler, mobilyaların evin bir özelliği olarak değişmesi fikriyle bu parçayı büyüleyici hale getirmeye yardımcı oluyor, bu etkileyici ve hayata metaforik bir pencere görevi görüyor. Bu yaşanılan odayı ve her köyü yuva olarak adlandıran aileleri, etkileşimlerini, auralarını ve kişiliklerinin sahneye farklı bir ışık tutmasını ve kendi mikro hikayelerini anlatmasını sevdim. Geçişler, yeni bir sahneye doğru dalgalanmadan önce gözü içine çekerek çekimlerin konturları boyunca akıyordu, teknik pürüzsüzdü ve benim için nadiren aşırıya kaçılmıştı. Birçok yaratıcı yön vardı, ancak bunu güzel ve dengeli bir parça yapmak için gerçekçilik çapasını asla kaybetmedi. Hikaye ve oyunculuk açısından, bir yetenek kadrosu bu filmi hayata geçirmeye ve bir yaşam kesiti olma amacına ulaşmaya yardımcı oldu. İşte alakalı olmaya ve oyuncu kadrosunun bu alakalılığı hayata geçirmesine büyük ölçüde güvenen bir film. Hikayeye gelince, hayatı yaşayan insanlardan nadiren sızıyor, farklı dönemlerden kesitler alıyor ve bunları o zamanlara yansıtıyor. Yükselişler ve düşüşler ekranda güzel bir şekilde yakalanıyor ve Zemeckis’in vizyonu inanılmaz. Vizyon, kavramları aktarmaya ve bu filmin vaat ettiği o duygusal etkiyi size vurmaya yardımcı oluyor. İlgili hikayeler bana ulaştığında, filmle olan bağımı daha da güçlendirdi ve iç benliğimin bu filmin bana ne öğretmesi gerektiğini yansıttığını buldum. Oyunculuk vizyonlara kelimeler vermek için orada, sunumunda çok fazla Shakespearevari olmadan bolca şiirsel diyalogla. Bettany izlemek için bir zevkti ve Disney filmleri kadar ilgi çekici veya dinamik olmasa da, Boomer neslinin dünyada gerçekleşen hızlı değişimlerle başa çıkmasının muhteşem tasviriyle beni etkilemeyi başardı. Wright’ın ekrana dönüşü şiddetli bir dönüş, karakteri eğlence ve çılgınlık arasında kalmış, büyük değişim onyılları boyunca onun yerinde olan birçok kişinin başına gelen mücadelelerin parlak bir tasviri. Elbette, Hanks de en az onun kadar yetenekli, hayatının her anına diğer karakterlerinin unsurlarını dahil ediyor ve bunu neredeyse her zaman ekrana getirdiği aynı sınıf ve canlılıkla yapıyor. Bu, çok doğal ve neredeyse gerçek bir aile atmosferiyle, karakterleri yönlendiren güçlü başrollerle ve asla Hollywood temsillerine çok fazla düşmeyen bir kimya.